over mij

Ik had alles…

Een man, kinderen, een mooi huis, 2 auto’s voor de deur , een leuke baan, we gingen 1 of 2 x per jaar op vakantie, mijn leven was wel oké… Maar toch was ik niet echt gelukkig.  Dus ging ik maar door zonder mezelf uit te spreken. Ik voelde me daardoor zo alleen omdat ik dacht dat ik alleen dit gevoel had. Iedereen om me heen leek zo gelukkig en blij… en wat zou er gebeuren wanneer ik zou uitspreken wat ik voelde? Ik was echt bang wat mijn man en anderen van me zouden denken…   Dus niet zeuren Hedwig, je hebt niets om over te klagen.

Niets om over te klagen

Ik heb mezelf, ja ja ik ben zelf hierin de schuldige, zo vaak aan de kant gezet, niet geluisterd naar mezelf en het mezelf niet waard gevonden om voor te kiezen. Jaren heb ik alleen gestruggeld hierin, bezig zijn voor iedereen te zorgen, vooral niet luisteren naar wat ik wil en maar doorgaan. Totdat ik zo vaak over mijn grenzen heen ben gegaan dat ik letterlijk ziek werd, ik had totaal geen energie meer,  regelmatig had ik de gedachte dat niemand mij zou missen wanneer ik er niet meer zou zijn, het had me niets uitgemaakt als ik s ’morgens niet meer wakker zou worden. Op een bepaald moment was ik 10 kg lichter en brak bijna aan mijn enkels af zo moe en zo op was mijn lichaam. De diagnose Colitis Ulcerosa werd vastgesteld, dit is een chronische ontsteking van de dikke darm.  Dit was echt een hele zware tijd waar ik me heel eenzaam, gefrustreerd, bang en echt ellendig heb gevoeld, en veel (stiekem) heb gehuild. Ik kwam ook in een sociaal isolement omdat ik de “schone schijn” op wilde houden. Ik voelde me niet begrepen, niet gewaardeerd, eenzaam, gefrustreerd, boos vooral op anderen maar eigenlijk op mezelf… ik gaf anderen de schuld van hoe de dingen in mijn leven liepen…Het was alsof het er niet toe deed wat ik wilde of voelde.

Ik wilde weer leven!

Uiteindelijk was ik er helemaal klaar mee. Ik wilde weer leven! De knop ging bij mij om, ik besefte me dat ik dit echt zelf  moest gaan doen. Ik was de enige die hier iets aan kon veranderen. Wanneer ik dit niet zou gaan doen, zou er nooit iets veranderen, de keuze lag bij mij. Dit besef was voor mij de eerste stap naar een nieuw leven.  Ik ben op zoek gegaan naar mezelf. Dit was soms heel confronterend, om te ontdekken hoe ik zelf mijn situatie in stand hield. Ik ging ontdekken wat ik nu daadwerkelijk wilde en waar ik blij van werd. Het was een hele mooie ontdekkingsreis, ik leerde heel dicht bij mezelf te blijven en dat zorgde ervoor dat mijn dagen mooier en relaxter werden. Ik heb nog steeds Colitis Ulcerosa, maar ik ga hier anders mee om: ik voel me positief, ik kies voor mezelf (zonder egoïstisch te zijn), mijn relaties zijn beter, ik barst weer van de energie, ik geniet weer van mijn leven.
Kortom: IK LEEF VOLUIT!

En dit gun ik jou ook

Kijk bij mijn programma’s of vraag nu een persoonlijk gesprek aan.

DIRECT PERSOONLIJK CONTACT?

Wil je meer informatie over hoe ik mijn leven heb veranderd? Ben jij er zelf klaar voor om voluit te leven? Stuur me dan een berichtje!

Ik leef voluit gaat zorgvuldig om met jouw gegevens. De gegevens op deze website worden alleen gebruikt voor de volledige beantwoording van het bericht.