Wacht jij ook met jezelf uitspreken totdat de bom ontploft?

Ik hoor het zo vaak, dat mensen zich niet echt durven uitspreken, bang om een ander te kwetsen, of  om wat de ander zal zeggen, of om niet meer lief ,leuk of aardig gevonden te worden. Of om de sfeer niet te verpesten.

Tja ook voor mij herkenbaar. Ik heb altijd al heel goed kunnen kletsen maar echt zeggen wat ik voelde of wilde was altijd wel een dingetje. Ik dacht altijd: “ laat maar, daar hen ik nu geen zin in, of zo erg is het niet, laat ik de sfeer maar niet bederven”. Totdat het dan zo ophoopte en het als één grote waterval er allemaal uitkwam van, zelfs wat  weken geleden gebeurt was. De grens was dan bereikt en nee dan kon ik dat niet meer op een normale manier duidelijk maken. Maar boos en met het gevoel er alleen voor te staan, niet begrepen te worden, en vooral niet meer uit mijn woorden komen omdat de emoties de overhand kregen. Dus uiteindelijk bereikte ik hier niet mee wat ik wilde bereiken. De ander was wel geschrokken van wat er gebeurde maar ik zat zo in verwijt naar een ander dat ik met mijn vinger naar de ander wees en niet bij mezelf naging hoe het precies zat.

Herken jij dat ook dat je zolang wacht met jezelf uitspreken dat de bom escaleert? En dat je alles zolang wegstopt en letterlijk inslikt zodat je blokkeert. Alles valt of staat in relatie tot de ander met een goede communicatie en begrip naar elkaar. Maar hoe doe je dat dan?

Hieronder 5 tips waarmee je jezelf echt makkelijker kunt leren uitspreken naar de ander.

1.Spreek jezelf meteen uit, loop er niet langer mee rond want dan heb je steeds een rotgevoel. Het hoeft niet altijd tot een oplossing te leiden maar wanneer je weet van elkaar hoe het zit dan kan dit enorm de lucht klaren.

2.Blijf bij jezelf, geef aan wat het met jou doet.

3.Toon begrip naar de ander. Vertel dat je begrijpt wat het met de ander doet of dat je begrijpt waarom de ander doet wat hij doet.

4.Daarna geef je aan wat je wel of niet wilt.

5.Ga niet praten in verwijten, of  met je vinger wijzen naar wat de ander volgens jou allemaal verkeerd doet. Daar creëer je mee dat de ander in de verdediging gaat en ook verwijten naar jou gaat maken. Dus kom je in een vicieuze cirkel terecht.

7.Luister naar de ander wat deze vertelt.

Een voorbeeld. Je irriteert je mateloos dat jij altijd degene bent die iets moet regelen voor de kinderen wanneer ze ziek zijn, terwijl jij ook moet gaan werken. Nu zeg je bijvoorbeeld, ja moet ik dat alweer doen? Denk jij dat alleen jouw werk belangrijk is? De vorige keer moest ik dit ook al doen. Al mopperend ga je het regelen en de sfeer is bepaalt.

Wat je ook kunt doen : Ik heb het gevoel dat ik degene ben die dit op me moet nemen, ik voel me voor het blok gezet. Ik snap dat jij op je werk niet zomaar kunt zeggen dat je niet komt maar desalniettemin mogen we samen een oplossing bedenken, want dit is de verantwoording van ons samen.

En dan kun je verder samen denken en praten in mogelijkheden.

Succes, en ik hoor graag wat je aan deze tips gehad hebt.
Wil je meer weten? Kijk ook eens bij Jouw leven 2.0

 

Deel bericht

Deel dit bericht met jouw vrienden!